zondag 1 januari 2012

“Jij gaat voor mij? Dan ga ik voor jou”

“Ik ben gek op de wat meer afhankelijke types. De personen die op je willen steunen. Heerlijk toch, om te weten dat iemand je nodig heeft? Ik ben maar al te graag de steun en toeverlaat voor diegene die daar behoefte aan heeft. Het ruwe bolster, blanke pittype. Stoer en onverstoorbaar ben ik er gewoon altijd wanneer je me nodig hebt. 01_Beaucarnea2En daar hoef ik dan niet eens veel voor terug te hebben. Want ik ben niet van het type dat uitgaat van het principe ‘voor wat hoort wat’. Nee, af en toe een beetje water en heel af en toe een lief woord of gebaar, dat is genoeg voor mij. In ruil daarvoor bied ik mijn onvoorwaardelijke steun.

Twijfel is iets dat ik niet ken. Jij gaat voor mij? Dan ga ik voor jou, zo simpel is het. Mij breng je niet snel van m’n stuk. Weet je, je kunt het allemaal ingewikkeld maken, maar waar het in het leven om gaat is dat je weet wie je bent, wat je te bieden hebt en wat je zelf nodig hebt. En dat weet ik heel goed.

Mijn eigenares heeft me letterlijk en figuurlijk op een voetstuk geplaatst. Ik sta in de huiskamer, in een grote crèmekleurige pot, op een stevige, antieke bijzettafel. Vlak daarnaast staat de fauteuil waarin ze ’s avonds meestal neerploft. Daar komt ze dan tot rust, na een dag van hard werken en zorg voor de kids. En soms, als de kinderen dan in bed liggen en ze helemaal alleen is in huis, kijkt ze me aan en vertelt ze over haar dag en haar onzekerheden. ‘Waarom ik dit aan jou vertel weet ik ook niet, maar het helpt!’, fluistert ze me dan toe. Waarop ze meestal lacht. En dan weet ik dat mijn missie geslaagd is.”

Beaucarnea, 2 jaar oud, uit Vlaardingen